نه دل مفتون دلبندی ، نه جان مدهوش دلخواهی

نه بر مژگان من اشکی ، نه بر لب های من آهی

نـه جـان بـی نصـیـبـم را پیـامـی از دلارامـی

نـه شـام بـی فـروغـم را نشانـی از سـحـر گاهـی

نیابد محفلـم گرمی ، نه از شمعی نه از جمعی

ندارد خـاطـرم الـفـت ، نه با مـهـری نه با ماهـی

کی ام من ؟ آرزو گم کرده ای تنها و سرگردان

نه آرامی ، نه امیدی ، نه همدردی ، نه همراهـی

گهـی افـتـان و خیزان چون غبـاری در بیـابان

گهی خاموش و حیران چون نگاهی بر نظر گاهی

«رهی معیری»