یادم باشد!

که حرفی نزنم که به کس بر بخورد

که نگاهی نکنم که دل کسی بلرزد

که راهی نروم که بیره باشد

که چیزی ننویسم که آزار دهد کسی را

یادم باشد!!!

که روزگار خوش است

و همه چیز بر وفق مراد است

و تنها......

تنها دل ما دل نیست............

چه شبهاتاسحرنام توراازته دل صداكردم
دلم راباجنون بي كسي ها اشناكردم
نفهميدم كه مي ميرم نباشي مثل پروانه
تورامن درته اين كوچه برفي رهاكردم
چه شبهاتاسحرباقاصدك درخلوتي بي رنگ
نشستم موبه موي خاطراتت راسواكردم
به پاي قاصدك بستم صبوري راشبيه گل
نوشتم روي گلبرگش كه من بي توچه هاكردم

باهمه دردجدايي هاصدايت مي كنم
باتمام بي صدايي هاصدايت مي كنم
چشم بي نورم به درمانده بيا
درميان روشني ها صدايت مي كنم
بي وفايي نيست كارتو با دل من
بااخرين حدوفاداري صدايت مي كنم

    هرجا بودي يادت نره يه عاشقي به يادته

 دو چشم منتظر به در هميشه چشم به راهتهفقط خيال ناز توست که اين سکوت رو ميشکنه
دست نجيب تو فقط تار دلم رو ميزنه
هرجا بودي يادت نره دلم اسير خواستنه
وقتي نباشي کاره من روز و شب رو شمردنه
هرجا بودي يادت نره دلم اسير خواستنه
وقتي نباشي کاره من روز و شب رو شمردنه

گريد سوزد افروزد و نابود شود
هركه چون شمع بخندد به شب تار كسي
بي گمان دست در آغوش نگارش ببرند
هر كه چون بوسه ستاند ز لب يار كسي
كاش معشوق ز عاشق طلب جان ميكرد
تا كه هر بي سرو پايي نشود يار كسي

پروانه روزي مي ميرد شمع روزي خاموش ميشود
گل روزي پرپر ميشود ولي عشق تو هرگز پايان نميابد
با تو هميشه بي تو هرگز

اگه همه ی دنيا هم پيش چشمانت تاريك و سياه شد

باز هم بدان هميشه كوچكترين روزنه ای باقيست

برای اميد فردايت

روزنه ای

كه ممكن است دنيای ديروزت و پيش چشمانت

روشن تر از گذشته جلوه دهد...

نگاهم کن چشام ديگه برقی نداره زمستونه تو قلبم که هيچ گرمی نداره...

بميره اونکه ميخواستش چشامو گريون ببينه...

چه تهمتها شنيدم ...چه تلخيها کشيدم ...فقط تويی که ميدونی چه حسرتها چشيدم..

كاش ميدانستی در اوج تنهايی تو اون گرفتگی غروب غم انگيز

چند بارشکستم...چند بار دلم گرفت...چند بار اه کشيدم....

اما

تا خواستم داد بزنم که ديگه....

.....

صدام گرفت و فرياد زدم

دوست دارم

با اشک چشمم نوشتم دوستت دارم باور نکردی که اشک چشمم ست,

به خیسی چشمانم باور نداشتی.

با خون قلبم نوشتم عاشقانه میپرستمت بازم باور ت نشد که خون قلبم ست .

نمی خواستم ببینی تا در لحظه آخر زندگیم لبخندت رو ببینم به ناچار دست خونی ام را نشان دادم و تو باور کردی و خیره خون قلبم را که جاری بود نظاره کردی ولی لحظه ایی بود که چشمانم را برای همیشه بستم و این هم برایم کافی ست  برای یکبار چشمان خیره ات را به قلبم دیدم  و هنگام مردنم با حضور تو و عشق تو مردم.

مرگ هم با عشق زیبا ست.

دیدن تو عشق تو برایم یک رویا شده آرزومه که لااقل هنگام مرگ تو را ببینم برای آخرین بار

دوست داشتن گاه سکوت است.... گاه نگاه ای غریبه این درده مشترکه منو توست که نمی توانیم در چشمان یکدیگر نگاه کنیم

کاش ميتوانستم هر روز چنان زندگي کنم که گويي فردا خواهم مرد. در اين صورت زندگي چه قدر زيبا و دوست داشتني مي شد

سكوتم را به باران هديه كردم، تمام زندگي را گريه كردم، نبودي در فراق شانه هايت به هر خاكي رسيدم تكيه كردم 

سكوتم را به باران هديه كردم، تمام زندگي را گريه كردم، نبودي در فراق شانه هايت به هر خاكي رسيدم تكيه كردم

و دوستت دارم ها که بارها تکرار شد...........

آرزویم با تو بودنه

و تو رو داشتن...............